بعد روحي رواني:

 مفهوم حفظ حريم و خلوت از ديدگاه روحي و رواني يك نياز و يك حق براي انسان به شمار مي رود. اين بعد به توانايي هايي از انسان مي پردازد كه براي شكل دادن به ارزش ها و اين كه با چه كساني و تحت چه شرايطي افكار و اطلاعات خصوصي اش را با ديگران تقسيم كرده و يا فاش نمايد، ضروريست.

اينگهام حفظ حريم و خلوت بيماران در حيطه روحي رواني را نياز به حفظ شخصيت و ايجاد استقلال در فرد مي داند كه موقعيتي براي رهايي عاطفي فرد، نياز به خود ارزشيابي و ايجاد شرايطي كه ارتباطات افراد محدود و مورد محافظت قرار گيرد فراهم مي كند.

يورا و والش نيز معتقدند كه حفظ حريم خصوصي و خلوت،‌فرد را در حالت آرامش قرار داده و اين مساله در پرستاري اهميت زيادي دارد. اين بعد به توسعه و رشد استقلال شخصي و خود محافظتي افراد كمك زيادي كرده و مي تواند رشد انساني را توشعه داده و يا محدود كند.

 بعد اجتماعي: شامل توانايي و تلاش افراد يا گروه ها براي كنترل تماس هاي اجتماعي آنها مي گردد. بعد اجتماعي حفظ حريم و خلوت بيمار در تعريف، از بار فرهنگي قوي برخوردار است و بر طبق يافته هاي برخي مطالعات،‌ داراي تاثير زيادي بر طرقي است كه افراد مي توانند خلوت و حريم اجتماعي خود را حفظ كنند. حفظ حريم اجتماعي در 4 حيطه شخصي،‌اجتماعي، عمومي و خصوصي تعريف شده كه در فرهنگ هاي متفاوت يكسان تلقي نمي شود. گاهي گمنامي، خويشتن داري، خلوت و گوشه گيري در جامعه به نحوي حفظ حريم اجتماعي تلقي مي شود. حفظ حريم اجتماعي مستلزم نه فقط آزاد بودن از تعاملات حقيقي با ديگران بلكه عاري بودن از هرگونه فشار احساس شده بر جريان عملكرد خود فرد است. اگر فردي بتواند تعاملاتش را با ديگران تحت كنترل در آورد حريم و خلوت خود را حفظ كرده است.

در حرف گروه پزشكي نيز حفظ حريم اجتماعي مي تواند قسمتي از اسرار بيمار و محرمانه بودن ارتباطات حرفه اي تلقي شود. نتايج مطالعه اي كه پاروت و همكاران بر 427 شركت كننده كه طي 6 ماه گذشته توسط پزشك مورد معاينه قرار گرفته بودند انجام دادند نشان داد دلايل بسياري منجر به احساس بي حرمتي به حريم و خلوت بيماران در جريان معاينه مي شود؛ از جمله برهنگي قبل از شروع معاينه توسط پزشك، برهنگي در حضور اعضاء تيم پزشكي و برهنه بودن قسمت هايي از بدن بيمار كه ارتباطي به معاينه پزشكي نداشت. هم چنين در اين مطالعه آنان طرح سؤالاتي در مورد آراستگي فيزيكي و استفاده از اوقات فراغت را به عنوان بي حرمتي به حريم و خلوت بيماران تلقي مي كردند. سؤالاتي از اين قبيل كه در 6 ماه گذشته « چند بار ارتباط جنسي داشتيد » و يا عباراتي چون « شما نسبت به مراقبت از سلامتي خود بي مسئوليت هستيد » به نحوي تجاوز به حريم خصوصي آنها به شمار مي آمد.

اين مطلب ادامه دارد